• ข้อมูลทั่วไป

  • แพ็คเก็จทัวร์

หน้าแรก: ทัวร์ต่างประเทศ

ทัวร์ยอดนิยม

ทัวร์ยุโรป ทัวร์จอร์แดน
ทัวร์ญี่ปุ่น   ทัวร์ซีเรีย
มาเก๊าทัวร์ เซี่ยงไฮ้ทัวร์

จีน

เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง
กุ้ยหลิน กวางโจว
ซีอาน หังโจว
ซูโจว อู๋ซี
ลั่วหยาง กุ้ยหยาง
เสฉวน จิ่วจ้ายโกว
เฉิงตู คุนหมิง
ลี่เจียง ไหหลำ
ซินเจียง เจิ้งโจว
เทียนจิน เซินเจิ้น
เซียะเหมิน เสิ่นหยาง
อู่ฮั่น ซัวเถา
เขาหวงซัน จางเจียเจี้ย
นานกิง หนิงปอ
ผู่ถ่อซาน ฮาร์บิน
จูไห่ หูหนาน
ยูนนาน ต้าหลี่
กุ้ยโจว จงเตี้ยน
สิบสองปันนา ทัวร์จีน

เกาหลี

ญี่ปุ่น

ยุโรป

ฝรั่งเศส แคนาดา
อิตาลี เช็ก
สวิส เดนมาร์ก
เยอรมัน รัสเซีย
อังกฤษ ไอซ์แลนด์
เนเธอร์แลนด์ ฮังการี
สเปน สวีเดน
ออสเตรีย โครเอเชีย
นอร์เวย์ บัลแกเรีย
เบลเยียม โปรตุเกส
โปแลนด์ โรมาเนีย
ยูเครน ลิทัวเนีย
กรีซ นครรัฐวาติกัน
ฟินแลนด์ มอนเตเนโกร
สโลวาเกีย สโลวีเนีย
มอนโดวา ซานมารีโน
เซอร์เบีย มาซิโดเนีย
บอสเนีย เอสโตเนีย
ลักเซมเบิร์ก อันดอร์รา
แอลเบเนีย โมนาโก
โคโซโว ทัวร์ยุโรป

เอเซีย

อื่นๆ

หน้าแรก: ทัวร์ต่างประเทศ

ทวีปเอเซีย

ทัวร์จีน

ทัวร์มาเก๊า

ทัวร์ฮ่องกง

ทัวร์เกาหลี

ทัวร์ญี่ปุ่น

ทัวร์ไต้หวัน

ทัวร์เวียดนาม

ทัวร์จอร์แดน

ทัวร์พม่า

ทัวร์คาซัคสถาน

ทัวร์ฝรั่งเศ

ทัวร์สวิตเซอร์แลนด์

ทัวร์เยอรมนี

ทัวร์ซีเรีย
   ทัวร์กัมพูชา
   ทัวร์สิงคโปร์
   ทัวร์มาเลเซีย
   ทัวร์มัลดีฟส์
   ทัวร์ศรีลังกา
   ทัวร์อินโดนีเซีย
   ทัวร์บาหลี
   ทัวร์กาตาร์
   ทัวร์ลาว
   ทัวร์ฟิลิปปินส์
   ทัวร์อินเดีย
   ทัวร์ภูฏาน
   ทัวร์มองโกเลีย
   ทัวร์ทิเบต
   ทัวร์ตุรกี
 

 

ทวีปยุโรป

   ทัวร์แคนาดา
   ทัวร์ฝรั่งเศส
   ทัวร์สวิตเซอร์แลนด์
   ทัวร์เยอรมนี
   ทัวร์สาธารณรัฐเชค
   ทัวร์เดนมาร์ค
   ทัวร์อังกฤษ
   ทัวร์รัสเซีย
   ทัวร์อิตาลี
   ทัวร์ไอส์แลนด์
   ทัวร์ฮังการี่
   ทัวร์ยุโรป
    

ทวีปอื่นๆ

   ทัวร์บราซิล
   ทัวร์อเมริกา
   ทัวร์อียิปต์
   ทัวร์นิวซีแลนด์
   ทัวร์ออสเตรเลีย
   ทัวร์แอฟริกาใต้
   ทัวร์ยุโรป
 

ดูทั้งหมด >>

ลิงค์ที่น่าสนใจ

ทัวร์เกาหลี
ทัวร์มาเก๊า
ทัวร์จอร์แดน
ทัวร์อียิปต์
ทัวร์จีน

 
จีน
 

     สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนตัวเต็ม: 中華人民共和國; จีนตัวย่อ: 中华人民共和国; พินอิน: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó; อังกฤษ: People's Republic of China (PRC))

     ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ส่วนใหญ่ ที่ชาวตะวันตกเรียกรวม ๆ ว่า China (จีน) ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลก โดยประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีนฮั่น จีนเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออก และมีขนาดเป็นอันดับ 3 ของโลก เป็นรองเพียงรัสเซียและ แคนาดา


ธงชาติจีน

สาธารณรัฐประชาชนจีนมีพรมแดนติดกับ 15 ประเทศ (นับเวียนตามเข็มนาฬิกา) คือ เวียดนาม ลาว พม่า อินเดีย ภูฏาน สิกขิม เนปาล ปากีสถาน อัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน คีร์กีซสถาน คาซัคสถาน รัสเซีย มองโกเลีย และ เกาหลีเหนือ

     ตั้งแต่ก่อตั้งสาธารณรัฐเมื่อปี พ.ศ. 2492 ประเทศจีนอยู่ภายใต้การปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน สาธารณรัฐประชาชนจีนอ้างอธิปไตยเหนือเกาะไต้หวัน เผิงหู เอ้หมึง (จีนกลาง: จินเหมิน) และหมาจู่แต่ไม่ได้ปกครอง โดยที่เกาะเหล่านี้ปกครองโดยสาธารณรัฐจีน ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่กรุงไทเป (จีนกลาง: ไถเป่ย) ฐานะทางการเมืองของสาธารณรัฐจีนนั้น ยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่

     คำว่า จีนแผ่นดินใหญ่ ใช้เรียกส่วนของจีน ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน (ส่วนใหญ่จะยกเว้นเขตบริหารพิเศษ 2 แห่ง คือ ฮ่องกง และมาเก๊า) บางคนนิยมเรียกสาธารณรัฐประชาชนจีนว่า จีนแดง (Red China) โดยเฉพาะผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับจีน ปัจจุบันสาธารณรัฐประชาชนจีนและ ประเทศญี่ปุ่นเป็นมหาอำนาจในภูมิภาคเอเชีย มีเศรษฐกิจและกำลังทางทหารใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชีย

  • ประเทศที่มีประวัติศาสตร์ มากกว่า 5,000 ปี

  • ประเทศที่มีประชากรมากสุดในโลก ประมาณ 1,300ล้านคน

  • ประเทศที่มีชนกลุ่มน้อยถึง 56 ชนชาติ(ที่ทางการจีนยอมรับ)

  • ประเทศที่มีพื้นที่ใหญ่อันดับ 3 ของโลก(รองจากรัสเซียและแคนาดา)

  • ประเทศที่มีพรมแดนติดต่อกับเพื่อนบ้านถึง 15 ประเทศ

  • ประเทศที่มีอัตราเติบโต ทางเศรษฐกิจในระดับสูงอย่างต่อเนื่องยาวนาน (ในปัจจุบันเป็นประเทศที่มีอัตราเติบโตทางเศรษฐกิจสูงที่สุดในโลก)

  • ประเทศที่เป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง ซึ่งวัฒนธรรมและประเพณีได้เผยแผ่ไปทั่วโลก

  • ประเทศที่ได้ชื่อว่ามีอาหารที่หลากหลายชนิดแห่งหนึ่งของโลก

  • ประเทศที่มีช่องว่างทางรายได้สูงที่สุดประเทศหนึ่ง

 

ประวัติศาสตร์

เหมาเจ๋อตุงประกาศตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนที่จัตุรัสเทียนอันเหมินและปกครองระบอบคอมมิวนิสต์

     สงครามกลางเมือง (Chinese Civil War) ระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนกับพรรคก๊กมินตั๋ง (ชื่อทางการว่า:พรรคชาตินิยมแห่งประเทศจีน(KMT)) สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2492 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยจบลงด้วยการที่ พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้าปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนพรรคก๊กมินตั๋งได้เข้าปกครองไต้หวัน และเกาะบางเกาะในมณฑลฝูเจี้ยน ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เหมาเจ๋อตุง ได้ประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน และปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ การปกครองในสมัยของเหมานั้น เข้มงวดและกวดขัน แม้กระทั่งชีวิตประจำวันของประชาชน

หลังจากที่เหมาถึงแก่อสัญกรรม เติ้งเสี่ยวผิงก็ได้ขึ้นสู่อำนาจ โดยจีนยังคงอยู่ในระบอบคอมมิวนิสต์ หลังจากนั้นรัฐบาลจีนจึงได้ค่อยๆ ลดการควบคุมชีวิตส่วนตัวของประชาชน และพยายามที่จะปฏิรูประบบเศรษฐกิจของตนให้เป็นไปตามกลไกตลาด

Top

การปฏิวัติ

     เจียง ไคเช็ก เป็นผู้นำของจีนระหว่าง พ.ศ. 2471 ถึง พ.ศ. 2492การปฏิวัติครั้งแรกของจีนเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) ซึ่งเป็นการโค่นล้มอำนาจการปกครองของราชวงศ์ชิง โดยการนำของ ดร. ชุน ยัตเซน หัวหน้าพรรคก๊กมินตั๋ง เป็นผลทำให้จีนเปลี่ยนแปลงการปกครองเข้าสู่ประชาธิปไตยในที่สุด สาเหตุที่ก่อให้เกิดการโค่นล้มอำนาจครั้งนี้น่าจะมาจากความเสื่อมโทรมของสภาพสังคมจีน ผู้นำประเทศจักรพรรดิแมนจูไม่มีอำนาจกำลังพอที่จะปกครองประเทศได้ ซึ่งตลอดระยะเวลาปกครอง 268 ปี (พ.ศ. 2187 – 2455) มีแต่การแย่งชิงอำนาจในหมู่ผู้นำราชวงศ์ ด้วยเหตุนี้ราษฎรส่วนมากจึงตกอยู่ในสภาพยากจน ชาวไร่ชาวนาถูกขูดรีดภาษีอย่างหนัก ถูกเอารัดเอาเปรียบจากเจ้าของที่ดิน ชาวต่างชาติเข้ามากอบโกยผลประโยชน์ แผ่นดินจีนถูกคุกคามจากต่างชาติ โดยเฉพาะชาติมหาอำนาจตะวันตก และญี่ปุ่น ซึ่งจีนทำสงครามต่อต้านการรุกรานของกองกำลังต่างชาติเป็นฝ่ายแพ้มาโดยตลอด ทำให้คณะปฏิวัติไม่พอใจระบอบการปกครองของราชวงศ์แมนจู

เพื่อความสำเร็จในการแก้ปัญหาของของประเทศชาติ ซุน ยัตเซ็น ผู้นำฯ จึงได้ประกาศอุดมการณ์ของการปฏิวัติ 3 ประการ เรียกว่า “ลัทธิไตรราษฎร์” มีหัวข้อดังนี้

ประชาธิปไตย มีการปกครองในระบอบสาธารณรัฐประชาธิปไตย และมีรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศ
ชาตินิยม ต้องขับไล่อำนาจและอิทธิพลของต่างชาติออกไปจากจีน
สังคมนิยม มีการจัดสรรที่ดินให้แก่เกษตรกร


เจียง ไคเช็ก เป็นผู้นำของจีนระหว่าง พ.ศ. 2471 ถึง พ.ศ. 2492

3. การปฏิวัติของจีนครั้งที่สอง ปี ค.ศ. 1949

3.1 ความสำคัญ การปฏิวัติของจีนครั้งที่สอง ปี ค.ศ. 1949 โดยการนำของ “เหมา เจ๋อตุง” ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสาธารณรัฐประชาธิปไตย เข้าสู่ระบอบสังคมนิยมหรือคอมมิวนิสต์

3.2 สาเหตุการปฏิวัติของจีนครั้งที่สอง ปี ค.ศ. 1949 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง (ค.ศ. 1939 – 1945) สรุปได้ดังนี้

(1) ปัญหาความเสื่อมโทรมทางเศรษฐกิจและความยากจนของประชาชน ซึ่งรัฐบาลของประธานาธิบดี เจียง ไคเช็ค ไม่สามารถแก้ปัญหาได้

(2) การเผยแพร่อุดมการณ์คอมมิวนิสต์ในประเทศจีน เพื่อมุ่งแก้ไขปัญหาความยากจนของราษฎร โดยให้ความสำคัญแก่ชนชั้นผู้ใช้แรงงานและเกษตรกร และเป็นศัตรูกับชนชั้นนายทุน

3.3 ความสำเร็จของการปฏิวัติของจีนปี ค.ศ. 1949 สรุปได้ดังนี้

(1) ระบอบคอมมิวนิสต์ในยุคของ “เหมา เจ๋อตุง” รัฐบาลได้ยึดที่ดินทำกินของ เอกชนมาเป็นของรัฐบาล และใช้ระบบการผลิตแบบนารวม (หรือคอมมูน) ชาวนามีฐานะเป็นแรงงานของรัฐ ทำให้ขาดความกระตือรือร้นเพราะทุกคนได้รับผลตอบแทนท่ากัน ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนส่วนใหญ่มีสภาพลำบากยากจนเหมือนๆ กัน

(2) ระบอบคอมมิวนิสต์ในยุคของ “เติ้ง เสี่ยวผิง” เป็นยุคที่จีนปฏิรูปเศรษฐกิจของ[[ประเทศ[[ให้เป็นระบบตลาดหรือทุนนิยม โดยมรับแนวทางทุนนิยมของชาติตะวันตกมากขึ้น เช่น เปิดรับการลงทุนจากต่างชาติเพื่อให้คนจีนมีงานทำ และอนุญาตให้ภาคเอกชนดำเนินธุรกิจการค้าได้ เป็นต้น ทั้งนี้ มีระบอบการปกครองยังคงเป็นคอมมิวนิสต์เหมือนเดิม

(2) นโยบาย “หนึ่งประเทศ สองระบบ” ในสมัยของ “เติ้ง เสี่ยวผิง” หมายถึง มี ประเทศจีนเพียงประเทศเดียว แต่มีระบบเศรษฐกิจและการปกครอง 2 แบบ ได้แก่

- ระบอบคอมมิวนิสต์ สำหรับจีนแผ่นดินใหญ่ (ไม่รวมไต้หวัน)

- ระบอบประชาธิปไตยและทุนนิยมเสรี สำหรับฮ่องกงและมาเก๊า

3.4 ผลกระทบของการปฏิวัติจีนครั้งที่สอง ปี ค.ศ. 1949 คือ

(1) การปฏิวัติของ “เหมา เจ๋อตง” เป็นแบบอย่างในการปฏิวัติของกระบวนการ คอมมิวนิสต์ในประเทศกำลังพัฒนา ทั้งในทวีปเอเชีย แอฟริกา และอเมริกาใต้ โดยเฉพาะการใช้ยุทธศาสตร์ “ป่าล้อมเมือง” โดยเริ่มจากการปฏิวัติของเกษตรในชนบทและค่อยๆ ขยายเข้าไปสู่เมือง

(2) การปฏิรูปเศรษฐกิจตามแนวของ “เติ้ง เสี่ยวผิง” โดยยอมรับระบบทุนนิยมของโลกตะวันตก เป็นตัวอย่างความสำเร็จของการแยกระบบการปกครองออกจากระบบเศรษฐกิจ

 

Top

 

เมืองหลวงของจีน
ระยะการปกครองของจีนตั้งแต่ อดีต-ปัจจุบัน มีการเปลี่ยนเมืองหลวง สามารถจำแนกเมืองหลวงได้ดังนี้

ผู้ปกครอง เมืองหลวง ปี
ราชวงศ์ชาง อิน (殷) 1350 ปีก่อน ค.ศ. - 1046 ปีก่อน ค.ศ.
ราชวงศ์โจวตะวันตก เฮา (鎬) 1046 ปีก่อน ค.ศ. - 771 ปีก่อน ค.ศ.
ราชวงศ์โจวตะวันออก ลั่วหยาง (洛陽) 770 ปีก่อน ค.ศ. - 256 ปีก่อน ค.ศ.
ราชวงศ์ฉิน เสี้ยนหยาง (咸陽) 221 ปีก่อน ค.ศ. - 206 ปีก่อน ค.ศ.
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ฉางอาน (長安) 206 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 9
ราชวงศ์ซิน ฉางอาน (長安) พ.ศ. 551 - 566 (ค.ศ. 8 - 23)
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ลั่วหยาง (洛陽) พ.ศ. 568 - 763 (ค.ศ. 25 - 220)
ราชวงศ์จิ้นตะวันตก ลั่วหยาง (洛陽) พ.ศ. 808 - 859 (ค.ศ. 265 - 316)
ราชวงศ์จิ้นตะวันออก เจียนขั่ง (建康) พ.ศ. 860 - 963 (ค.ศ. 317 - 420)
ราชวงศ์สุย ต้าซิง (大興) พ.ศ. 1124 - 1161 (ค.ศ. 581 - 618)
ราชวงศ์ถัง ฉางอาน (長安) พ.ศ. 1161 - 1450 (ค.ศ. 618 - 907)
ราชวงศ์ซ่งเหนือ ไคเฟิง (開封) พ.ศ. 1503 - 1670 (ค.ศ. 960 - 1127)
ราชวงศ์ซ่งใต้ หลินอัน (臨安) หางโจว พ.ศ. 1670 - 1822 (ค.ศ. 1127 - 1279)
ราชวงศ์หยวน ต้าตู (大都) กรุงปักกิ่งในปัจจุบัน พ.ศ. 1807 - [[พ.ศ. 1911[[ (ค.ศ. 1264 - 1368)
ราชวงศ์หมิง หนานจิง (南京) พ.ศ. 1911 - พ.ศ. 1963 (ค.ศ. 1368 - 1420)
ราชวงศ์หมิง ปักกิ่ง (北京) พ.ศ. 1963 - พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1420 - 1644)
ราชวงศ์ชิง ปักกิ่ง (北京) พ.ศ. 2187 - 2454 (ค.ศ. 1644 - 1911)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 ปักกิ่ง (北京) พ.ศ. 2455 - 2471 (ค.ศ. 1912 - 1928)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 นานกิง (南京) พ.ศ. 2471 - 2480 (ค.ศ. 1928 - 1937)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 อู่ฮั่น (武漢) พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1934 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 ฉงชิ่ง (重慶) พ.ศ. 2480 - 2488 (ค.ศ. 1937 - 1945 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 หนานจิง (南京) พ.ศ. 2488 - 2492 (ค.ศ. 1945 - 1949)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 กว่างโจว (廣州) พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) (ระหว่างสงครามกลางเมืองภายในจีน)
สาธารณรัฐจีนปี 1911 - 1949 ฉงชิ่ง (重慶) พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) - (ระหว่างสงครามกลางเมืองภายในจีน)
สาธารณรัฐจีนบนเกาะไต้หวัน ไทเป (臺北) พ.ศ. 2492 - ปัจจุบัน
สาธารณรัฐประชาชนจีน ปักกิ่ง (北京) พ.ศ. 2492 - ปัจจุบัน

 


 
ตารางแสดงช่วงเวลาของราชวงศ์และยุคในประวัติศาสตร์จีน

  • ก่อนประวัติศาสตร์ ราว 3 ล้านปี – ปี 2100 ก่อน ค.ศ.

  • ราชวงศ์เซี่ย (夏) ราวปี 2100 – 1600 ก่อน ค.ศ. ราว 500 ปี

  • ราชวงศ์ซาง (商) ราวปี 1600 - 1028 ก่อน ค.ศ. ราว 550 ปีขึ้นไป

  • ราชวงศ์โจว (周 ) ราวปี 1027 – 256 ก่อน ค.ศ. ราว 770 ปี แยกได้เป็น
    - โจวตะวันตก (西周) ราวปี 1027 – 771 ก่อน ค.ศ. ราว 250 ปี
    - โจวตะวันออก (東周) ปี 770 – 256 ก่อน ค.ศ. ราว 515 ปี

  • ราชวงศ์ฉิน (秦) ปี 221 – 207 ก่อน ค.ศ. รวม 15 ปี

  • ราชวงศ์ฮั่น (漢) ปี 202 ก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 220 รวม 422 ปี แยกได้เป็น
    - ฮั่นตะวันตก (西漢) ปี 202 ก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 8 รวม 210 ปี
    - ซิน (新) ค.ศ. 9 – 23 รวม 15 ปี
    - ฮั่นตะวันออก (東漢) ค.ศ. 25 - 220 รวม 196 ปี

  • ยุคสามก๊ก (三國) ค.ศ. 220 – 265 รวม 46 ปี แยกได้เป็น
    - เว่ย (魏) ค.ศ. 220 – 265
    - สู่ (蜀) ค.ศ. 221 – 263
    - อู๋ (吳) ค.ศ. 229 – 280

  • ราชวงศ์จิ้น (晉)ค.ศ. 265 – 420 รวม 156 ปี แยกได้เป็น
    - จิ้นตะวันตก (西晉)ค.ศ. 265 – 316 รวม 52 ปี
    - จิ้นตะวันออก (東晉)ค.ศ. 317 – 420 รวม 103 ปี

  • ยุคราชวงศ์ใต้ และเหนือ (南朝 - 北朝)ค.ศ. 420 – 589 รวม 170 ปี แยกได้เป็น
    » ยุคราชวงศ์ใต้ แยกย่อยได้เป็น
    - ซ่ง (宋)ค.ศ. 420 – 479
    - ฉี (齊) ค.ศ. 479 – 502
    - เหลียง (梁)ค.ศ. 502 – 557
    - เฉิน (陳)ค.ศ. 557 – 589
    » ยุคราชวงศ์เหนือ แยกย่อยได้เป็น
    - เว่ยเหนือ (北魏) ค.ศ. 386 – 534
    - เว่ยตะวันออก(東魏)ค.ศ. 534 – 550
    - เว่ยตะวันตก (西魏)ค.ศ. 535 – 556
    - ฉีเหนือ (北齊)ค.ศ. 550 – 557
    - โจวเหนือ (北周) ค.ศ. 557 – 581

  • ราชวงศ์สุย (隋)ค.ศ. 581 – 618 รวม 38 ปี

  • ราชวงศ์ถัง (唐)ค.ศ. 618 – 907 รวม 290 ปี

  • ยุค 5 ราชวงศ์ (五代) และยุค 10 แคว้น (十國)ค.ศ. 907 – 960 รวม 54 ปี แยกได้เป็น
    » ยุค 5 ราชวงศ์
    - โฮ่วเหลียง (後梁) ค.ศ. 907 – 923
    - โฮ่วถัง (後唐) ค.ศ. 923 – 936
    - โฮ่วจิ้น (後晉) ค.ศ. 936 – 946
    - โฮ่วฮั่น (後漢) ค.ศ. 947 – 950
    - โฮ่วโจว(後周) ค.ศ. 951 – 960
    » ยุค 10 [[แคว้น]
    - อู๋ (吳)ค.ศ. 902 – 937
    - ถังใต้ (南唐) ค.ศ. 937 – 975
    - เฉียนสู (前蜀) ค.ศ. 907 – 925
    - โฮ่วสู (後蜀) ค.ศ. 934 – 965
    - อู๋เยี่ยว์ (吳越) ค.ศ. 907 – 978
    - ฉู่ (楚)ค.ศ. 926 – 951
    - หมิ่น (閩)ค.ศ. 909 – 945
    - ฮั่นใต้ (南唐)ค.ศ. 937 – 975
    - ผิงใต้ (南平) หรือ จิงหนาน (荊南)ค.ศ. 924 – 963
    - ฮั่นเหนือ (北漢) ค.ศ. 951 – 979

  • ราชวงศ์ซ่ง (宋) ค.ศ. 960 – 1279 รวม 320 ปี แยกได้เป็น
    - ซ่งเหนือ (北宋) ค.ศ. 960 – 1127 รวม 168 [[ปี]
    - ซ่งใต้ (南宋) ค.ศ. 1127 – 1279 รวม 153 ปี

  • ราชวงศ์หยวน (元) ค.ศ. 1271 – 1368 รวม 98 ปี

  • ราชวงศ์หมิง (明) ค.ศ. 1368 – 1644 รวม 277 ปี

  • ราชวงศ์ชิง (清) ค.ศ. 1644 – 1912 รวม 267 ปี

 

Top

 

เขตพื้นที่และสภาพแวดล้อม

     แผนกการเมืองตามประวัติศาสตร์
     แผนกการเมืองระดับบนสุดของจีนได้ดัดแปลงเป็นการบริหารที่เปลี่ยนแปลงระดับบนสุดที่รวมถึงวงจรและจังหวัดข้างล่างจังหวัดนั้นที่นั่นได้คือหน่วยงาน เขต และจังหวัด แผนกเมื่อไม่นานยังรวมถึง อำนาจหน้าที่เขตปกครอง - เมืองระดับ เมืองระดับจังหวัด เมืองและ โดยทั่วไปราชวงศ์จีนส่วนมากถูกในยอดยกมา heartlands ของจีนรู้เป็นจีนเหมาะสมราชวงศ์ต่างๆยังขยายเข้าไปในเขตพื้นที่อุปกรณ์เสริมชอบภายใน มองโกเลีย แมนจูเรีย ซินเจียง และทิเบต ราชวงศ์ชิง ที่ชาวแมนจูตั้งและผู้สืบทอด สาธารณรัฐจีน และ สาธารณรัฐประชาชนจีนรวบรวมเขตพื้นที่เหล่านี้เข้าไปในจีนจีนเหมาะสมถูกคิดให้ถูกโดยกำแพงที่ยิ่งใหญ่และขอบของ ที่ราบสูง ชาวทิเบต แมนจูเรีย และภายใน มองโกเลีย ถูกค้นพบเพื่อทิศเหนือของกำแพงที่ยิ่งใหญ่ของจีนและแนวแบ่งเขตระหว่างพวกเขาสามารถอันใดอันหนึ่งถูกใช้เป็นพรมแดนของขวัญระหว่างภายในมองโกเลีย
 
 

 

การเมือง


หู จิ่นเทา ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน


เวิน เจียเป่า นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน

ประเทศจีนมีการปกครองเป็นลัทธิสังคมนิยมในลักษณะของตนเอง มีพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้กำหนดนโยบายต่างๆ ปัจจุบันมีนายหู จิ่นเทาเป็นประธานาธิบดี เลขาธิการพรรค และประธานคณะกรรมาธิการทหารส่วนกลาง และมีนายเวิน เจียเป่าเป็นนายกรัฐมนตรี

 

Top

 

การแบ่งเขตการปกครอง

มณฑล

  • อันฮุย (安徽)

  • ฝูเจี้ยน (福建) (ฮกเกี้ยน)

  • กานซู (甘肃)

  • กว่างตง (กวางตุ้ง)
    (广东)

  • กุ้ยโจว (贵州)

  • ไห่หนาน (ไหหลำ)
    (海南)

  • เหอเป่ย์ (河北)

  • เฮย์หลงเจียง (黑龙江)

  • เหอหนัน (河南)

  • หูเป่ย์ (湖北)

  • หูหนาน (湖南)

  • เจียงซู (江苏)

  • เจียงซี (江西)

  • จี๋หลิน (吉林)

  • เหลียวหนิง (辽宁)

  • ชิงไห่ (青海)

  • ส่านซี (陕西)

  • ซานตง (山东)

  • ซานซี (山西)

  • ซื่อชวน (เสฉวน) (四川)

  • หยุนหนาน (ยูนนาน) (云南)

  • เจ๋อเจียง (浙江)

เขตปกครองตนเอง

  • กว่างซีจ้วง (กวางสี) (广西壮族)

  • มองโกเลียใน (内蒙古)

  • หนิงเซี่ยหุย (宁夏回族)

  • ซินเจียงอุยกูร์ (新疆维吾尔族)

  • ซีจ้าง (ทิเบต) (西藏)

เทศบาลนคร

  • เป่ย์จิง (ปักกิ่ง) (北京)

  • ฉงชิ่ง (จุงกิง) (重庆)

  • ซ่างไห่ (เซี่ยงไฮ้) (上海)

  • เทียนจิน (เทียนสิน) (天津)

เขตบริหารพิเศษของสาธารณรัฐประชาชนจีน

  • เซียงกั่ง (ฮ่องกง) (香港)

  • เอ้าเหมิน (มาเก๊า) (澳門)

 

Top

 

ภูมิศาสตร์

     จีนตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออก บนฝั่งตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก มีพื้นที่ดินประมาณ 9.6 ล้านตารางกิโลเมตร ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากรัสเซียและแคนาดาประเทศจีนมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศต่างๆ ถึง 15 ประเทศ ด้วยมีความยาวถึง 22,800 กม. ข้ามทะเลไปทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้มี เกาหลี ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ บรูไน มาเลเซีย และอินโดนีเซีย

     แผ่นดินใหญ่จีนถูกขนาบทางตะวันออกไปทางใต้ด้วยทะเลเหลือง ทะเลจีนตะวันออก และทะเลจีนใต้ โดยมีพื้นที่น้ำรวม 4.73 ล้านตาราง กิโลเมตร ทะเลเหลือง ทะเลจีนตะวันออก และทะเลจีนใต้ เป็นส่วนประกอบของมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งมีเกาะเล็กเกาะน้อยถึง 5,400 เกาะ จึงทำให้ประเทศจีนมีอาณาเขตทางทะเลที่ใหญ่มาก เกาะที่ใหญ่ที่สุดมีเนื้อที่ 36,000 ตาราง กิโลเมตร คือ ไต้หวัน ตามด้วยเกาะไหหลำ 34,000 ตาราง กิโลเมตร เกาะ Diaoyu กับเกาะ Chiwei ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเกาะไต้หวันเป็นเกาะตะวันออกสุดของจีนเกาะน้อยใหญ่ รวมถึงหินโสโครก และ ฝูงปลา ในทะเลจีนใต้ เป็นที่รู้จักกันว่า เป็นหมู่เกาะทะเลจีนใต้ ซึ่งแบ่งออกเป็นตงชา ซีชา จงชา และหนานชา รวม 4 กลุ่ม


ภูมิศาสตร์สาธารณรัฐประชาชนจีน

    พื้นที่ทางด้านตะวันตกของจีนเป็นแนวเทือกเขาสูงชันและที่ราบสูงทิเบต มีเทือกเขาที่สำคัญคือเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งมีจุดสูงสุดคือยอดเขาเอเวอเรสต์ ทางด้านเหนือของที่ราบสูงเป็นที่ราบแอ่งกระทะขนาดใหญ่คือแอ่งทาลิมซึ่งเป็นพื้นที่ที่แห้งแล้งมาก เป็นที่ตั้งของทะเลทรายอาทากามา ส่วนแม่น้ำที่สำคัญในประเทศจีนและมีต้นกำเนิดในประเทศจีนได้แก่ แม่น้ำเหลือง แม่น้ำแยงซี แม่น้ำโขง แม่น้ำสาละวิน

 

ภูมิอากาศ

     สาธารณรัฐประชาชนจีนมีลักษณะภูมิอากาศเป็นแบบมรสุมภาคพื้นทวีปที่มีหลากหลายรูปแบบ ลมเหนือจะมีอิทธิพลสูงในฤดูหนาว ในขณะที่ลมใต้จะมีบทบาทในฤดูร้อน มีผลถึง 4 ฤดู ที่แตกต่างกันอย่างเด่นชัด มีฤดูฝนปนอยู่กับฤดูร้อน ภูมิอากาศที่ซับซ้อน และหลากหลายของจีน มีผลให้สามารถแบ่งแถบอิงอุณหภูมิ กับแถบอิงความชื้นของภาคพื้นของประเทศจีนได้ คือแบ่งแถบอิงอุณหภูมิจากภาคใต้ถึงภาคเหนือเป็น แถบเส้นศูนย์สูตร ร้อนชื้น กึ่งร้อนชื้น อบอุ่น และแถบหนาวเย็น และแบ่งแถบอิงความแห้ง - ชื้น จากตะวันออกเฉียงใต้ ถึงตะวันตกเฉียงเหนือเป็นแถบความชื้นสูง
 

วัฒนธรรม

     ประชาชนจีนมีทั้งสิ้น 56ชนเผ่า ส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนา โดยนับถือนิการเถรวาท300กว่าล้านนอกนั้นนับถือนิกายมหายานและวัชระญานโดยนับถือปนไปกัยลัทธิขงจื้อและเตา มีนับถือศาสนาอิสลาม11กว่าล้าน นับถือศาสนาคริสต์9ล้าน

Top

 

ทัวร์เซี่ยงไฮ้
ทัวร์มาเก๊า
ทัวร์ยุโรป

ทัวร์ญี่ปุ่น
ทัวร์เกาหลี
ทัวร์จีน
ทัวร์ปักกิ่ง
ทัวร์คุนหมิง
ทัวร์ฮาร์บิน
ทัวร์ฮ่องกง
ทัวร์เวียดนาม
ทัวร์จอร์แดน
ทัวร์ไต้หวัน
ทัวร์พม่า
ทัวร์มาเลเซีย
ทัวร์บาหลี
ทัวร์รัสเซีย
ทัวร์อียิปต์
ทัวร์ภูฏาน
ทัวร์ออสเตรเลีย
ทัวร์ตุรกี
ทัวร์สิงคโปร์
ทัวร์เซี่ยงไฮ้
ดูทั้งหมด >>
สถานที่ท่องเที่ยวจีน
- จิ่วจ้ายโกว
- ผู่ถ่อซาน
- ถนนนานกิง
- หาดว่ายทาน
- เซี่ยงไฮ้
- ทะเลสาบซีหู
- วัดหลิงซาน
- ลี่เจียง
- ภูเขาหิมะมังกรหยก
- กู้กง
- กุ้ยหลิน
- ภูฏาน
- ซัวเถา
- ดูทั้งหมด

ลิงค์ที่น่าสนใจ

ทัวร์ญี่ปุ่น
ทัวร์เมืองจีน
มรดกโลก
10 เมืองน่าท่องเที่ยว
10 วัดที่สวยที่สุดในโลก
สถานที่แปลกของโลก
ประวัติบุคคลสำคัญ
รีสอร์ทหัวหิน
เกาะเสม็ด
 

ทัวร์ยุโรป  ทัวร์ญี่ปุ่น  ทัวร์ฮ่องกง  ทัวร์ปักกิ่ง  ทัวร์ตุรกี  ทัวร์จอร์แดน  ทัวร์ซีเรีย  ทัวร์พม่า  ทัวร์ไต้หวัน  มาเก๊าทัวร์  เซี่ยงไฮ้ทัวร์  ทัวร์ต่างประเทศ

Abroad-Tour.Com
บริษัท ทัวร์ต่างประเทศ จำกัด
ที่ตั้ง: 46/8 เจ.เอส.พี ออฟฟิศเซ็นเตอร์ ถ.เจริญราษฎร์ แขวงบางโคล่ เขตบางคอแหลม กทม. 10120
โทร: 086-366-8881, 086-369-0330, 089-449-1666, 02-164-1119 แฟกซ์: 02-164-1129 Email: sales@abroadtour.com
ใบอนุญาตการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย 11/05944
 
Thai-Tour.com          
Copyright by Abroad-Tour.Com